Ewa Marcyanna Rafalska

Ewa Marcyanna urodziła się w dniu 28 grudnia 1852 r. o godzinie 08:00 w Jagodnem w domu pod numerem 9 w rodzinie Franciszka Rafalskiego i Agnieszki z Zagajnych. Została ochrzczony w tym samym dniu w kościele p.w. św. Leonarda w Mircu. Rodzicami chrzestnymi byli: Michał Derlatka i Agnieszka Tarabasz.

Działo się wWsi Mircu dnia dwudziestego dziewiątego Grudnia Tysiąc Ośmset pięćdziesiątego drugiego roku o godzinie pierwszej popołudniu, stawił się Franciszek Rafalski lat dwadzieścia cztery liczący rolnik wWsi Jagodne zamieszkały, wprzytomności Wincentego Jańca lat czterdzieści cztery tudzież Stanisława Smogorowskiego lat trzydzieści siedm liczącego obydwóch rolników wWsi Jagodne zamieszkałych, i okazał nam dziecię płci Żeńskiej urodzone w Jagodnem wdomu pod numerem dziewiątym dnia miesiąca i roku wyżej wymienionego ogodzinie ósmej rano zjego małżonki Agnieszki z Zagajnych lat dwadzieścia trzy mającej. Dziecięciu temu na chrzcie świętym dziś odbytym nadano imiona Ewa Marcyanna, a rodzicami jego Chrzestnemi byli: Michał Derlatka i Agnieszka Tarabasz młodzianie. Akt ten stawającym i świadkom pisać nieumiejącym przeczytany podpisaliśmy.

– Ks. Stanisław Łukawski pleban mirzecki

Ewa Marcyanna zmarła jako dziecko w dniu 26 lutego 1853 r. o godzinie 08:00 w Jagodnem w domu pod numerem 15 w wieku 2 miesięcy. Została pochowana w dniu 28 lutego 1853 r. na cmentarzu parafialnym w Mircu.

Działo się wWsi Mircu dnia dwudziestego ósmego Lutego Tysiąc Ośmset Pięćdziesiątego trzeciego roku o godzinie pierwszej po południu, stawili się Wincenty Janiec lat trzydzieści ośm i Walenty Kawalec lat trzydzieści pięć mający, obydwa rolnicy wWsi Jagodne zamieszkali, i oświadczyli nam iż wdniu dwudziestym szóstym lutego roku bieżącego o godzinie ósmej rano wWsi Jagodne wdomu pod numerem Pietnastym umarła Ewa Rafalska tygodni Ośm mająca, córka Franciszka i Agnieszki z Zagajnych małżonków Rafalskich rolników wWsi Jagodne zamieszkałych. Poprzekonaniu się naocznie ozejściu Rafalskiej, Akt ten Stawającym i świadkom pisać nieumiejącym przeczytany podpisaliśmy.

– Ks. Stanisław Łukawski pleban mirzecki